| ต๊อบคุงซ่าส์'s profile»-(¯`v´¯)-»~“•”[T]o[B][K...PhotosBlogLists | Help |
|
March, 2006 กลอนยามเด็ก เเม้นเมื่อเรายังเล็กเป็นเด็กน้อย
เคยกล่าวถ้อยวอนจันทราว่าให้สม
ขอข้าวเเกงเเหวนให้น้องปองนิยม
ขอเตียงตั่งนั่นชมดาวเเละเดือน
เมื่อเห็นดาวล้อมเดือนกลาดเกลื่อนฟ้า
ชวนน้องนับดาราที่เป็นเพื่อน
ระยับระยิบพริบตาดาวพร่าเรือน
เเต่ดวงเดือนเด่นสว่างกลางโพยม
อยากตะกายว่ายฟ้าไปหาจันทร์
เเละใฝ่ฝันอยากเอื้อมให้ถึงโสม
เคยนึกตามใจชอบตอบปลอบปะโลม
ว่าเติบใหญ่จะได้โคมรัตติกาล
ฝันไปตามอารมณ์ผสมโง่
ว่าเติบโตจะบินไปด้วยใจหาญ
สอยดวงดาวพราวฟ้ามาเป็นยาน
พาเราผ่านเมฆด้นจนถึงจันทร์ บทกลอน2เราคบกันมาก็นานมาก
พอจะจากกันไป
เคยเฮฮาบ๊องๆบ้าๆก้อมากมาย
ไม่คิดว่าต้องจากพวกเราไป
(ถึงอย่างไรอย่างล้มกันนะเฟ่น)
March, 2006 บทกลอนรักนี้มีแต่ให้
ยากจะได้กลับคืนมา เมื่อให้ไปไกลตา ไม่ได้มาก็ดีใจ เมื่อให้ แล้วมีสุข แล้วทุกข์เมื่อไม่มีเขา ให้ไป ..เถอะพวกเรา ไม่มีเศร้า เมื่อได้ทำ รักเริ่มต้นด้วยคำว่ารอ ถักทอด้วยความห่วงใย ผูกพันด้วยใจสองใจ แตกกอใหม่ด้วยใจสองดวง แล้วเธอดูออกหรือหัวใจฉัน ฉันเห็นเธอตลอดทุกคืนวัน เพราะใจฉันทั้ง4ห้องมีแต่เธอ ฝากจันทร์ซึ้งไปบอกว่าห่วงหา ฝากสายลมไปบอกเธอว่ารักมา ฝากภูผาตะโกนว่ายังรักเธอ คิดถึงหนักหนา
อยากรู้ว่ายังสบายดีไหม อยู่ทางนี้ทำได้แค่ส่งใจ กับความห่วงใยที่ให้เธอ คิดถึงหนักหนา ให้รู้ว่ายังรักอยู่เสมอ ถึงแม้ไม่ได้เจอ แต่ยังคิดถึงเธอทุกวัน เก้าอี้ขาดขา
กีต้าร์ขาดสาย เจ้าหญิงขาดเจ้าชาย ฉันคงตายถ้าขาดเธอ การที่เราจะรักใครสักคนนั้น อย่ารอให้เวลานั้นผ่านไปอย่างไร้ค่า ถ้าเราชอบใครรักใครก็บอก ว่ารัก ว่าชอบ บอกกันไปตรงๆจะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลังนะคร๊าบ.
ขอให้ความรักของทุกๆคนจงรักกันตลอดไปนะครับ |
|
||||||
|
|